Podstawą do opracowania szczegółowego planu leczenia jest zawsze dokładne badanie. Czasem możliwe jest ono dopiero na drugiej wizycie. Dzieje się tak w sytuacji, gdy u pacjenta jest tak dużo kamienia i osadu, że zasłaniają część zębów i uniemożliwiają dostrzeżenie istniejących ubytków próchnicowych. Wówczas na pierwszym spotkaniu usuwam kamień i osad, a badanie pod kątem próchnicy przeprowadzam na kolejnym spotkaniu.

Zawsze proszę o wykonanie zdjęcia pantomograficznego. Jego olbrzymią zaletą jest to, że widać na nim wszystkie zęby, kości żuchwy i szczęk, zatoki, stawy skroniowo – żuchwowe. Wadą natomiast, że jest ono mało dokładne i dlatego w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stanu zdrowia poszczególnych ocenianych przeze mnie na tym zdjęciu struktur, zawsze poproszę o wykonanie zdjęć uzupełniających (zębowych lub skrzydłowo-zgryzowych), które obejmują dużo mniejszy obszar, ale są zdecydowanie dokładniejsze.

Ponadto na pierwszym spotkaniu często wykonuję Państwu zdjęcia zębów zwykłym aparatem – lustrzanką cyfrową. Dzięki temu pacjent jest bardziej świadomy tego, co się dzieje w jego jamie ustnej i może czynnie uczestniczyć w planowaniu leczenia.

Na kolejnej wizycie (po badaniu klinicznym, analizie zdjęć rentgenowskich i zdjęć cyfrowych), przedstawiam Państwu plan leczenia oraz wstępny kosztorys.

 

Zdjęcie zębowe - widać dwa-trzy całe zęby (korony i korzenie) na jednym filmie.
Zdjęcie pantomograficzne - widać wszystkie zęby, stawy skroniowp-żuchwowe, kości szczęk i żuchwy, zatoki.
Zdjęcie skrzydłowo-zgryzowe - widać cztery - pięć zębów górnych i cztery - pięć dolnych wyłącznie w zakresie koron (bez korzeni).