1. Na czym polega kompleksowe leczenie stomatologiczne?

Pojęcie „stomatolog” ewoluuje w ciągu życia każdego człowieka – naszego potencjalnego pacjenta. Młody człowiek na hasło „dentysta” ma przed oczami obraz plombowania zębów. Ktoś starszy już wie, że leczenie stomatologiczne to nie tylko wypełnienia, ale czasem i leczenie kanałowe. Im człowiek starszy tym częściej pojawiają się choroby przyzębia, paradontoza, konieczność usunięcia zniszczonych zębów, a następnie ich uzupełnienia. Wraz z wiekiem pacjenta mogą się nawarstwiać problemy stomatologiczne. Na choroby stomatologiczne – ich przyczyny i odległe powikłania, należy patrzeć z perspektywy istnienia układu stomatognatycznego. W jego skład wchodzą m.in. zęby, stawy skroniowo-żuchwowe, kości szczęk i żuchwy (w których osadzone są zęby), mięśnie, język, błona śluzowa jamy ustnej, ślinianki, nerwy i naczynia krwionośne. Mowa o układzie, a to oznacza, że zaburzenie któregokolwiek elementu może prowadzić do zaburzeń w obrębie innych elementów. Brak pojedynczego zęba (jeśli nie został odbudowany), może wywołać falę zjawisk prowadzących do zmiany fizjologii żucia – zęby sąsiadujące z luką po brakującym zębie będą musiały automatycznie przejąć funkcje zęba usuniętego, a tym samym będą przeciążone niewspółmiernie do swojej budowy. Nastąpi migracja sąsiednich zębów, a w konsekwencji może powstać wada zgryzu, powodująca zaburzenie funkcjonowanie stawów skroniowo-żuchwowych. Z uwagi na złożoność problemów, które mogą wystąpić u danego pacjenta (ubytki próchnicowe, konieczność usunięcia zębów, które nie mają szans na uratowanie, konieczność leczenia kanałowego, zaburzenia zgryzowe, braki zębów, choroby dziąseł i kości szczęk, bruksizm), a także chęć poprawy estetyki zębów, należy przeprowadzać kompleksowe leczenie stomatologiczne. Złożoność problemów w zakresie układu stomatognatycznego, które mogą wystąpić u pojedynczego pacjenta, zmuszają do wdrożenia wielokierunkowego leczenia przez lekarzy różnych specjalizacji w konkretnej kolejności na kilku różnych etapach. Stanowimy zespół specjalistów zajmujący się leczeniem chorób zębów i tkanek otaczających zęby (specjalista stomatologii zachowawczej i endodoncji, specjalista w zakresie protetyki stomatologicznej, specjalizant w zakresie chorób błony śluzowej i przyzębia – mikrochirurgii stomatologicznej oraz dyplomowana higienistka stomatologiczna). Przeprowadzamy kompleksowe leczenie stomatologiczne, które planowane jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenia takie zawsze odbywa się etapami.

  1. Pierwszym etapem leczenia jest zawsze usunięcie kamienia nazębnego, usunięcie osadu i instruktaż w zakresie higieny jamy ustnej. Przyswojenie przez pacjenta umiejętności prawidłowego sposobu dbania o zdrowie jamy ustnej w warunkach domowych i codzienne czynności związane z higieną jamy ustnej są warunkiem koniecznym do długoczasowego utrzymania efektów naszej pracy. Trzeba pamiętać, ze zabieg usuwania kamienia nazębnego jest zabiegiem, który u większości pacjentów należy powtarzać co 6 miesięcy.
  2. Drugi etap leczenia to usunięcie zębów, których w żaden sposób nie da się utrzymać w jamie ustnej. Często takie zęby stanowią poważne ognisko zakażenia całego organizmu. Bakterie pochodzące z chorych zębów mogą zasiedlać odległe narządy i być przyczyną chorób stawów, nerek i serca. Zasada, by „walczyć o każdy ząb za wszelką cenę” niestety nie zawsze ma zastosowanie. Czasem błędnie odroczona decyzja o usunięciu danego zęba będzie powodowała utratę kolejnych, dlatego ważna jest umiejętna ocena rokowania dla poszczególnych zębów. Patrzymy na pacjenta jako na całość, jak na układ, który ma być dobrze zorganizowany.
  3. Trzecim etapem leczenia jest leczenie zębów (wypełnianie ubytków) oraz leczenie kanałowe.
  4. Czwarty etap to leczenie periodontologiczne (spłycanie kieszonek dziąsłowych, pogłębianie przedsionka, pokrywanie recesji dziąsłowych, plastyka wędzidełka, unieruchamianie zębów, augmentacja czyli odbudowa kości). Nie jest ono potrzebne u wszystkich pacjentów.
  5. Piątym etapem jest leczenie ortodontyczne – poprawa zgryzu.
  6. Szósty etap leczenia to leczenia protetyczne, czyli wstawianie brakujących zębów. Jest to faza stanowiąca zwieńczenie całego leczenia i na tym etapie pacjent będzie widział największe zmiany. Niestety nie da się dojść do tego etapu, nie przechodząc przez etapy poprzednie.
  7. Siódmym etapem jest leczenie podtrzymujące oraz co półroczne kontrole lekarskie i profesjonalne czyszczenie przeprowadzane przez higienistkę stomatologiczną.

Współpraca ze strony pacjenta stanowi jeden z najważniejszych elementów powodzenia leczenia. Zabiegi wykonywane przez lekarza w gabinecie stanowią jedynie jeden z czynników zachowania zdrowej jamy ustnej. Równie ważne są codzienne czynności higieniczne przeprowadzane w domu przez pacjenta.

2. Czy zajmuje się specjalista periodontolog?

Leczenie stomatologiczne, to nie tylko stricte leczenie zębów. Zęby na stałe osadzone są w kości. Zdarza się, że u pacjenta postępuje zanik kości, czego skutkiem jest utrata zdrowych zębów, gdyż wtedy nawet zdrowe zęby osadzone są w bardzo słabych fundamentach (zanik kości powoduje osłabienie fundamentu, w którym osadzone są zęby). Potoczna nazwa tej choroby to paradontoza (choroby przyzębia). Leczenie paradontozy to właśnie domena lekarza periodontologa. Zajmuje się on leczeniem stanów zapalnych aparatu zawieszeniowego zębów (czyli kości, w których osadzone są zęby). Poza tym periodontolog zajmuje się leczeniem przewlekłych stanów zapalnych dziąseł, potrafi z powrotem pokryć recesje dziąsłowe (sytuacje, gdy „uciekające” dziąsło zaczyna odkrywać korzeń zęba w okolicy przyszyjkowej), diagnozuje i leczy choroby błony śluzowej jamy ustnej.

3. Czym zajmuje się specjalista endodonta?

Endodonta zajmuje się leczeniem chorób miazgi tj. nerwu znajdującego się w środku zęba oraz zapaleń kości szczęk, które mogą rozwijać się w wyniku nieleczonej choroby próchnicowej zęba. Niewyleczona próchnica postępuje stopniowo w kierunku komory zęba (czyli w kierunku miejsca, w którym znajduje się miazga, a zatem nerw). Gdy próchnica dojdzie do miazgi, wówczas jedyną możliwością wyleczenia takiego zęba (a tym samym jedyną możliwością pozostawienia zęba w jamie ustnej) jest usunięcie zapalnie zmienionej miazgi i leczenie kanałowe (endodontyczne). Po usunięciu z kanałów miazgi, kanały pozostają puste i stanowią doskonałą drogę, by bakterie z jamy ustnej przedostały się do kości, w której znajduje się ząb, a stąd już prosta droga do rozwinięcia się jej zapalenia. Rolą endodonty jest, by po usunięciu zmienionej zapalnie miazgi i oczyszczeniu kanałów, szczelnie te kanały wypełnić i zamknąć bakteriom chorobotwórczym drogę do kości, a tym samym zapobiec rozwinięciu się zapalenia kości, znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie z wierzchołkiem korzenia zęba.

4. Ile czasu trwa leczenie kanałowe?

Czas trwania leczenia kanałowego uzależnione jest od kilku czynników.

  1. Wstępna diagnoza. Jeśli jest to pierwotne leczenie kanałowe tzn. nie jest to poprawianie leczenia kanałowego przeprowadzanego jakiś czas wcześniej, wówczas przy sprzyjających warunkach i wytrzymałości pacjenta, leczenie można zakończyć na jednej wizycie trwającej 1-2 godziny. W przypadku powtórnego leczenia kanałowego (które jest zdecydowanie trudniejsze i mniej przewidywalne) leczenie może przedłużyć się nawet do kilku godzinnych wizyt. Czasem między wizytami istnieje potrzeba wykonania dodatkowego badania – tzw. CBCT (stożkowa tomografia komputerowa), która dokładnie pokaże, jaka jest anatomia zęba. Może sie zdarzyć, że po analizie takiego badania, jedyną słuszną decyzją będzie usunięcie zęba.
  2. Anatomia zęba – istnieją zęby 1-, 2-, 3- i 4- kanałowe. W wyjątkowych sytuacjach zdarzają się zęby, które mają więcej niż 4 kanały. Czas trwania leczenia kanałowego zależy od liczby kanałów znajdujących się w leczonym zębie.
  3. Wytrzymałość fizyczna pacjenta. Nie każdy pacjent jest w stanie wytrzymać na fotelu 1,5-2 godziny. Jest to czas potrzebny dla prawidłowego leczenia kanałowego zębów wielokanałowych na jednej wizycie.
  4. Trudności śródzabiegowe. Podczas powtórnego leczenia kanałowego zdarza się, że należy usunąć złamane w kanale narzędzia kanałowe pozostawione podczas pierwotnego leczenia kanałowego. Czasem, żeby dostać się do jamy zęba trzeba usunąć stare uzupełnienia protetyczne, korony, wkłady koronowo-korzeniowe. To trwa.

Wbrew pozorom leczenie kanałowe pod mikroskopem wcale nie musi skracać czasu trwania zabiegu. Zdecydowanie większa dokładność pracy, świadomość, że w kanale zostały jeszcze resztki miazgi i konieczność ich usunięcia, może spowodować niekiedy wydłużenie wizyty.

5. Czy leczenie zakrzywionych kanałów korzeniowych rzeczywiście jest bardzo trudne?

O ile mamy do czynienia z pierwotnym leczeniem kanałowym, kanały mocno zakrzywione nie stanowią dla lekarza specjalisty dużego wyzwania. Przy zastosowaniu odpowiedniej techniki leczenia i odpowiednich narzędzi, leczenie endodontyczne kanałów zakrzywionych nie nastręcza wielu problemów. Jeśli jednak mamy do przeprowadzenia powtórne leczenie kanałowe w zębie z zakrzywionymi kanałami, może okazać się, że jest to leczenie niezwykle trudne, a czasem nawet wręcz niemożliwe. Wszystko zależy od tego w jaki sposób została zmieniona anatomia jamy zęba podczas pierwotnego leczenia kanałowego.

6. Dlaczego w dzisiejszych czasach nie powinno się zatruwać zębów przed leczeniem kanałowym?

Zabieg trucia zębów przed leczeniem kanałowym był swego czasu zabiegiem powszechnym. Zęby truło się po to, bo pacjent nie czuł bólu w trakcie leczenia kanałowego, które następowało ok. 1 do 2 tygodni od zabiegu zatruwania zęba. Niestety przez kilka dni od zatrucia, pacjent najczęściej odczuwał bardzo duże dolegliwości bólowe. Dziś, dzięki nowoczesnym znieczuleniom, możemy przeprowadzić pełne leczenie endodontyczne bez konieczności trucia zębów. Zabieg trucia zębów zarezerwowany jest prawie wyłącznie dla pacjentów uczulonych na środki miejscowego znieczulenia. Ilość i różnorodność powikłań po zastosowaniu środka powodującego zatrucie zęba powinna skłaniać lekarzy, by prawie całkowicie zaprzestać stosowania tej metody.

7. Dlaczego po leczeniu kanałowym wymagana jest długoczasowa kontrola rtg?

Zęby po leczeniu kanałowym powinny być poddawane czasowej kontroli radiologicznej – powinno się robić zdjęcia rtg tych zębów wg konkretnego harmonogramu. Pierwsze zdjęcie kontrolne należy wykonać zaraz po wypełnieniu kanałów. Następne w odstępie pół roku, potem roku, dwóch i czterech lat od zakończonego leczenia kanałowego. Ze względu na to, że leczenie kanałowe to walka z bakteriami o różnej zjadliwości, nigdy nie możemy zagwarantować pacjentowi odległych wyników leczenia kanałowego; gwarantujemy jednakże zawsze poprawność przeprowadzenia wszystkich procedur. Jeśli zdarzy się, że poprawne przeprowadzenie leczenia endodontycznego nie przyniesie zamierzonego rezultatu, kontrola rtg nas o tym poinformuje, dzięki czemu będziemy mogli natychmiast podjąć odpowiednie decyzje dotyczące dalszego postępowania terapeutycznego.

8. Inlay/onlay - co to jest? Dlaczego po leczeniu kanałowym zwykła "plomba" nie wystarczy i ząb należy odbudować protetycznie?

Inlay/onlay są uzupełnieniami protetycznymi, które mają na celu uzupełnienie utraconych tkanek pojedynczego zęba. Takie rozwiązania proponujemy pacjentom w sytuacji, gdy obszar utraconych tkanek zęba jest bardzo rozległy – wtedy zwykła plomba (wypełnienie) absolutnie jest nie w stanie w sposób trwały i funkcjonalny uzupełnić brakującego fragmentu zęba. Często tłumaczymy pacjentowi to na przykładzie rdzy w drzwiach samochodu. Jeśli jest to punktowa rdza, wówczas dobry blacharz poradzi sobie z tym bez problemu i trwale naprawi uszkodzenia. Jeśli jednak okaże się, że rdza obejmie połowę drzwi, trzeba będzie wymienić całe drzwi – nikt nie będzie przypuszczał, że da się trwale naprawić ten element. Trzeba go usunąć i wstawić w jego miejsce nowy „w jednym kawałku”. Prace protetyczne typu inlay/onlay standardowo proponujemy pacjentom w przypadku zębów po leczeniu kanałowym. Z założenia ząb wymaga leczenia kanałowego dlatego, że jest zniszczony próchnicowo. Sam ten czynnik jest wskazaniem do odbudowy zęba po leczeniu endodontycznym w sposób protetyczny (najczęściej za pomocą inlay/onlay). Czasem ząb jest tak bardzo zniszczony, że jedyną możliwością jest odbudowanie zęba za pomocą korony protetycznej.

9. Co to jest korona protetyczna?

Korona protetyczna jest to forma uzupełnienia brakujących fragmentów zęba, która ma zastosowanie w momencie bardzo dużej utraty zdrowych tkanek zęba. Często jest to jedyna możliwość zachowania prawidłowo funkcjonującego zęba w jamie ustnej. Korona jest to coś na wzór czapki – pokrywa ząb z każdej strony. Żeby taką koronę móc zacementować, trzeba ząb oszlifować tzn. pomniejszyć go z każdej strony tak, żeby bez problemy korona zmieściła się pomiędzy zębami sąsiednimi, a jednocześnie by pacjent mógł złączyć górny i dolny łuk zębowy. Korony protetyczne mogą być wykonane z różnych materiałów. Najprostszą koroną estetyczną jest korona metalowo-porcelanowa. Metalowa czapka pokrywana jest warstwa porcelany, która imituje szkliwo zębów. Zdecydowanie bardziej estetyczna jest korona pełnoceramiczna (=korona porcelanowa), jednak jej zastosowanie jest bardzo ograniczone.

10. Co to są licówki porcelanowe?

Licówki są jednym ze sposobów poprawienia wyglądu zębów – szczególnie przednich. Są to cieniutkie porcelanowe płatki przyklejane na własne zęby pacjenta. Stanowią bardzo bezpieczną i, o ile prawidłowo wykonane, trwałą poprawę estetyki uśmiechu. Wykonywane są indywidualnie dla każdego pacjenta w laboratorium protetycznym przez wyspecjalizowanego w tym zakresie technika. Zanim jednak zlecenie trafi do pracowni technicznej, lekarz stomatolog (najczęściej specjalista protetyki stomatologicznej) wnikliwie analizuje życzenia pacjenta i jego warunki zgryzowe.

11. Czy licówki są jedyną metoda poprawy wyglądu zębów z przodu?

Nie, w sprzyjających warunkach wygląd zębów przednich można poprawić poprzez zachowawczą korektę (poszerzenie i zmianę kształtu zębów przy pomocy materiałów kompozytowych – takich samych, z jakich wykonywane są plomby zębowe).

12. Jakie będą następstwa utraty pojedynczego zęba?

Nieuzupełniony brak nawet pojedynczego zęba może wywołać kaskadę następstw. Jako, że jeden obraz mówi więcej niż tysiąc słów, proponuję zapoznać się z materiałem internetowym. https://www.youtube.com/watch?v=SbqAjYSRy3o

13. Jakie będą następstwa utraty grupy zębów?

Skoro brak pojedynczego zęba może być tak katastrofalny w skutkach, przypuszczać należy, że brak grupy zębów będzie niósł za sobą jeszcze poważniejsze następstwa. Zapraszam do obejrzenia filmu ilustrującego ten mechanizm. https://www.youtube.com/watch?v=-MaxDo4YyGE

14. Co to są implanty zębów?

Czasem zdarzyć się może, że wystąpi konieczność usunięcia pojedynczego zęba. Taki brak należy najczęściej uzupełnić i wypełnić powstałą w ten sposób lukę. Jedną z metod jest wszczepienie implantu zębowego tzn. sztucznego korzenia. Leczenie przeprowadza się zwykle etapami. Pierwszym jest wszczepienie do kości sztucznego korzenia (wykonanego z tytanu), a po okresie zintegrowania się implantu z kością, odbudowa na nim korony zęba, czyli części widocznej w jamie ustnej części wystającej ponad dziąsło.

15. Dlaczego przy braku pojedynczego zęba lepiej jest wszczepić implant niż wykonać most?

Leczenie implantologiczne coraz powszechniej wypiera starą metodę uzupełniania brakujących zębów czyli mosty protetyczne. Implanty to indywidualne uzupełnienia protetyczne, które nie są w żaden stały, sztywny sposób połączone z zębami sąsiednimi. Poza tym zabieg wszczepienia implantu nie prowadzi do uszkodzenia zębów sąsiednich. Natomiast aby założyć most należy spiłować najczęściej dwa zęby sąsiadujące z brakiem zębowym, aby móc na nie założyć korony protetyczne, do których trwale „przyklejony” będzie brakujący ząb. Poza niszczeniem zębów sąsiednich, wadą takiego rozwiązania jest trudność w utrzymaniu higieny jamy ustnej w obrębie mostu. Zawsze rozważając wykonanie mostu należy zadać sobie pytanie: „Co się stanie, jeśli stracę któryś z zębów, na których most się trzyma?”. Niestety wtedy cała praca protetyczna będzie się kwalifikowała do wymiany.

16. Skąd bierze się kamień nazębny? Jak często powinno się go usuwać?

Chwilkę po umyciu zębów, tworzy się na ich powierzchni tzw. błonka nabyta: białkowo – cukrowa błonka pozbawiona bakterii. Następnie błonka ta zaczyna być zasiedlana przez bakterie i tworzy płytkę bakteryjną. Gdy płytka bakteryjna będzie usuwana przez pacjenta nieprawidłowo (w procesie nieprawidłowego sposobu codziennego szczotkowania zębów), wówczas zaczyna być wysycana solami mineralnymi pochodzącymi ze śliny. W ten sposób powstaje kamień nazębny. Kamień nazębny zagraża bezpieczeństwu dziąseł i kości, w której znajdują się zęby. Jeśli nie będzie sukcesywnie usuwany przez higienistkę stomatologiczną, wówczas pacjent będzie wymagał dużo bardziej zaawansowanych i kosztownych zabiegów prowadzonych przez lekarza periodontologa. Błędem jest myślenie, że kamień jest wyłącznie kwestią estetyki. Kamień nazębny zawiera niewyobrażalnie dużo chorobotwórczych bakterii. Dziąsło, będące w bezpośrednim kontakcie z kamieniem, broniąc się przed tymi bakteriami, ulega procesowi zapalnemu, który rozprzestrzenia się na kość otaczającą ząb. Nieusunięty na czas kamień pogłębia reakcje zapalne w kości, doprowadzając do jej zaniku. To właśnie jest najczęściej powodem rozchwiania, a z następnie utraty zdrowych zębów przez stosunkowo młodych ludzi. Istnieje grupa pacjentów, która ma duże predyspozycje do osadzania się kamienia nazębnego. Jest też duża grupa pacjentów, która jest bardziej odporna na osadzanie się kamienia nazębnego. Niezależnie od tego w której grupie znajduje się pacjent, należy poddać się co 6 miesięcy profesjonalnemu zabiegowi usunięcia kamienia/osadu nazębnego i oczyszczenie płytki bakteryjnej zalegającej w kieszonce dziąsłowej (miejsce znajdujące się ok 2mm poniżej miejsca, gdzie ząb chowa się w dziąsło), a niedostępnej w codziennej domowej higienie jamy ustnej.

17. Szczotkuję zęby dwa razy dziennie, a mimo wszystko osadza się kamień nazębny. Dlaczego?

Być może szczotkowanie jest przeprowadzane w sposób nieprawidłowy. To może być trochę tak, jak z ćwiczeniami na siłowni – ćwiczymy długo bez widocznego rezultatu. Dopiero po kilku treningach z trenerem personalnym, zaczynamy widzieć wyraźną różnicę. Podobnie może być ze szczotkowaniem zębów. Póki robimy to intuicyjnie, możemy popełniać błędy i wtedy nawet długie kilkukrotne w ciągu dnia szczotkowanie może nie być skuteczne. Profesjonalny instruktaż, który przeprowadzi wykwalifikowana higienistka stomatologiczna pomoże przeprowadzać codzienne zabiegi stomatologiczne w sposób prawidłowy i skuteczny. Kolejnymi przyczynami takiej sytuacji mogą być wady zgryzu – stłoczenia zębów powodują, że szczotka do zębów nie jest w stanie dotrzeć do wszystkich zakamarków, co powoduje pozostawienie płytki bakteryjnej, która przy sprzyjających warunkach wysyci się solami mineralnymi pochodzącymi ze śliny i zmieni w kamień nazębny. Źle dobrana szczotka do zębów, a także pasta o niskim współczynniku RDA (współczynnik ścieralności) może przyczyniać się do powstawania kamienia nazębnego, pomimo codziennie przeprowadzanych zabiegów higienicznych.

18. Dlaczego nitkowanie zębów jest potrzebne podczas codziennej higieny jamy ustnej?

Nitkowanie zębów, obok szczotkowania, stanowi nieodłączny element codziennej higieny jamy ustnej. Jeśli policzyć powierzchnie zębów, jest ich pięć:

  • powierzchnia zgryzowa
  • powierzchnia od strony policzka/wargi
  • powierzchnia od strony podniebienia/języka
  • powierzchnia od strony zęba stojącego z przodu (tzw. styczna bliższa=mezjalna)
  • powierzchnia od strony zęba stojącego z tyłu (tzw. styczna dalsza=dystalna)
  • Szczotka do zębów ma dostęp wyłącznie do trzech (z pięciu) powierzchni zęba – zgryzowej, podniebiennej/językowej oraz policzkowej/wargowej. Próchnica u osób dorosłych najczęściej rozwija się właśnie na powierzchniach stycznych – najczęściej pomijanych (z uwagi na pomijany etap nitkowania) podczas codziennej higieny. Na szczęście profesjonalny instruktaż higieny, który może u pacjenta przeprowadzić nasza higienistka – Pani Małgosia – pomoże zrozumieć istotę problemu i rozpocząć prawidłową higienę zarówno w zakresie szczotkowania, jak i nitkowania zębów.

19. Co to jest koferdam?

Koferdam jest to guma osłaniająca pole zabiegowe. Jednym z podstawowych warunków powodzenia leczenia (zarówno założenia zwykłej plomby, jak i leczenia kanałowego, a także wielu zabiegów z zakresu protetyki stomatologicznej) jest zachowanie suchości pola zabiegowego. Jest kilka metod utrzymania suchości pola zabiegowego, ale najdoskonalszą z nich jest zastosowanie koferdamu. Koferdam to listek gumy (najczęściej zielonej lub niebieskiej) otulający ząb lub grupę zębów podczas zabiegu. Guma rozciągnięta jest na specjalnej ramce, dzięki czemu nie zapada się do środka jamy ustnej. Poza ochroną przed wilgocią, koferdam zapobiega niebezpiecznemu zjawisku przedostania się małych narzędzi stomatologicznych do przełyku lub układu oddechowego (drobne narzędzia stomatologiczne w środowisku wilgotnym łatwo mogą wypaść z ręki lekarza dentysty i wpaść do gardła). Stanowi to zatem niezastąpiony element ochrony pacjenta.

20. Jakie korzyści płyną z wykorzystania mikroskopu w gabinecie stomatologicznym?

Korzyści płynące z wykorzystania mikroskopu zabiegowego są ogromne. Nie jest zaskoczeniem, że stomatologia jest dyscypliną zabiegową o bardzo wysokiej precyzji. Proszę sobie wyobrazić, jak wyglądałaby plomba, która miałaby nieszczelność rzędu 0,25mm? Jakie długoczasowe konsekwencje miałoby zostawienie w zębie zmiany próchnicowej o średnicy 0,5 mm? A jaki los spotka ząb, jeśli w trakcie leczenia endodontycznego pominiemy jeden z kanałów tylko dlatego, że jest tak mały, że nie zobaczymy go gołym okiem? Z pewnością wykorzystanie mikroskopu zabiegowego zwiększy możliwość dokładniejszego przeprowadzenia zabiegu. Niestety kryje się za tym jedna pułapka – pamiętajmy o tym, że samo posiadanie mikroskopu nie uczyniło jeszcze z nikogo specjalisty. Praca z mikroskopem nie należy do łatwych umiejętności. Trzeba się tego nauczyć, jednak z całą pewnością nowoczesna stomatologia i mikroskop powinny iść zawsze w parze.

21. Dlaczego jestem leczona(-y) leżąc na fotelu?

Decydują o tym względy ergonomii nakierowanej na człowieka, rozpatrywanej zarówno z pozycji lekarza, jak i pacjenta. Udowodnione zostało, że pacjent siedzący na fotelu, ma ciało podparte w trzech miejscach, podczas gdy pacjent leżący, podparty jest na fotelu w osiemnastu miejscach, co sprawia, że zabieg stomatologiczny jest dla niego łatwiejszy do zniesienia. Poza tymi względami, istnieje szereg zabiegów (np. leczenie endodontyczne przy użyciu mikroskopu operacyjnego), które nie byłoby możliwe do przeprowadzenia u pacjenta w pozycji siedzącej.

22. Dlaczego w karcie zdrowotnej pacjenta jest tak dużo pytań?

Państwa bezpieczeństwo jest dla nas najważniejsze. W praktyce lekarskiej stomatolog używa różnych leków, różnych rodzajów znieczuleń. W przypadku niektórych chorób układowych wykorzystanie niektórych substancji u danego pacjenta powinno być głębiej rozważone. Ponadto są schorzenia ogólne (np. choroby stawów, nerek, wsierdzia), które mogą być spowodowane przez choroby toczące się w jamie ustnej. Zdarza się, że u pacjenta istnieje choroba ogólna, która zmusza nas do przeprowadzenia leczenia stomatologicznego (choćby zwykłe usunięcia kamienia nazębnego) w osłonie antybiotykowej. Bez dokładnie zebranego wywiadu (odpowiedzi na pytania zawarte w karcie pacjenta), nie jesteśmy w stanie zapewnić pacjentowi maksimum bezpieczeństwa w zakresie ogólnego stanu zdrowia.

23. Dlaczego lekarz kieruje mnie na tomografię stożkową (CBCT)?

Komputerowa tomografia stożkowa (CBCT) jest wysoce specjalistycznym badaniem rentgenowskim, które wniosło do naszej praktyki stomatologicznej dużo dokładniejszą możliwość diagnozowania chorób zębów. Przewagą CBCT nad konwencjonalnym zdjęciem rentgenowskim jest możliwość obejrzenia zęba w projekcji 3D, co do tej pory było niemożliwe. Jesteśmy w stanie diagnozować ukryte kanały, pęknięcia zębów, obrazować lokalizację złamanych w kanale narzędzi endodontycznych. Badanie CBCT jest dziś nieodzownym badaniem potrzebnym do prawidłowego zaplanowania leczenia implantologicznego. Dzięki możliwości dokładnego zmierzenie miejsca, w które chcemy wszczepić implant, jesteśmy w stanie przewidzieć przebieg zabiegu, a także ustrzec się powikłań śródzabiegowych.

24. Planuję zajście w ciążę. Jak z punktu widzenia leczenia stomatologicznego przygotować się do tego okresu?

Jeśli świadomie planujesz ciążę, jednym z lekarzy, których powinnaś odwiedzić jest właśnie stomatolog. Powinno się zrobić wszystko, co możliwe, by uniknąć konieczności leczenia stomatologicznego w czasie ciąży. Przed planowaną ciążą powinien być usunięty kamień nazębny oraz wszystkie potencjalne źródła zakażenia tzn. należy wyleczyć zęby z ubytkami próchnicowymi, przeprowadzić konieczne leczenie kanałowe, ewentualnie przeprowadzić powtórnego leczenie endodontyczne, usunąć zęby, których nie da się uratować. Bardzo ważne jest, żeby przed zajściem w ciążę dobrze przyswoić sobie zasady prawidłowego szczotkowania zębów, aby nie dopuścić do powstania kamienia nazębnego. Kamień nazębny jest jedną z przyczyn niskiej wagi urodzeniowej i przedwczesnych porodów.

25. Jestem w ciąży i potrzebuję przeprowadzić leczenie stomatologiczne. Który okres będzie najbardziej odpowiedni?

Jeśli świadomie planujesz ciążę, jednym z lekarzy, których powinnaś odwiedzić jest właśnie stomatolog. Powinno się zrobić wszystko, co możliwe, by uniknąć konieczności leczenia stomatologicznego w czasie ciąży. Jeśli jednak zdarzyło się, że istnieje potrzeba leczenia kanałowego podczas ciąży, wtedy drugi trymestr jest najbardziej bezpiecznym okresem. Najważniejsza jest walka z bólem. Jeśli jesteś w pierwszym trymestrze, a boli Cię ząb, to oczywiście nie czekaj na rozpoczęcie drugiego trymestru (lub jeśli jesteś w trzecim, to nie czekaj na rozwiązanie). Pamiętaj, że hormony stresu produkowane w czasie, gdy doświadczasz bólu, będą negatywnie wpływać na Twojego dzidziusia.

26. Czy w czasie ciąży można wykonać zdjęcie rentgenowskie zęba?

Dzisiejsze nowoczesne aparaty rentgenowskie, a także prawidłowo założone podczas ekspozycji fartuchy ochronne, w żaden sposób nie wpływają negatywnie na rozwijające się dziecko. Większość ginekologów i radiologów jest zdania, ciąża nie jest przeciwwskazaniem do wykonanie zdjęcia rtg pojedynczego zęba. Niemniej jednak zrozumiemy i uszanujemy decyzję każdej z przyszłych mam, które na wykonanie takiego zdjęcia nie wyrażą zgody. Muszą jednak mieć gwarancję z naszej strony, że pomimo braku zdjęcia rtg dołożymy wszelkich starań, by prawidłowo zdiagnozować problem. Dobrze jednak, gdyby miały również świadomość, że czasem wykonanie zdjęcia pojedynczego zęba będzie „mniejszym złem” i będzie miało na dziecko zdecydowanie mniej negatywnych skutków, niż rozprzestrzeniający się w organizmie przyszłej mamy, trudny do zdiagnozowania, odzębowy stan zapalny.

27. Co to jest choroba okluzyjna?

Choroba okluzyjna jest to choroba, o której wie niewielka część społeczeństwa (a nawet niewielu lekarzy), a polega na mimowolnym zaciskaniu i zgrzytaniu zębami. Najczęściej pomagają tu szyny relaksacyjne zakładane na noc. W gabinecie EndoEstetica leczeniem takich chorób zajmuje sie dr Alicja Kościńska.

28. Czy zrobię na miejscu zdjęcie rtg?

Tak, na miejscu można zrobić zdjęcie rentgenowskie pojedynczego zęba.

29. Czy można płacić kartą?

Mamy możliwość przyjmowania płatności zarówno w formie gotówkowej, jak i kartą płatniczą/kredytową.